Zizur Nagusiak bere hiru alkate ohien ondarea aitortu du ekitaldi hunkigarri batean
Larunbat goizean, azaroaren 29an, Udaletxeko Osoko Bilkuren aretoa agintariak eta ikusleak baino zerbait gehiagoz bete da: oroitzapenez, emozioz eta herri oso batek partekatzen duen historiaz bete da. Zizur Nagusiak omenaldi hunkigarria egin die bere hiru alkate ohiei, Luis Ibero Elía, Luis Mª Iriarte Larumbe eta Pedro Huarte Iribarreni, erakundeen aintzatespen hutsa baino askoz gehiago izan den ekitaldian.
11:30etatik, senideek eta udal ordezkariek eserlekuak hartu dituzte udalerriarentzat garrantzitsuak diren milaka erabakiren lekuko izan den espazio batean. Alkateordeak gertuko hitzekin ireki du ekitaldia, eta gogorarazi du areto hartan eztabaidak eta bozketak ez ezik, Zizurren bizipenak, ahaleginak eta lanordu asko daudela. Alkateak hitza hartu du gero, eta eskerrak eman ditu, ez bakarrik ordezkari instituzional gisa, baita herriaren izenean ere, une erabakigarrietan udaletxearen buru izan zirenek egindako bideagatik.
Goizeko lehen txalo zaparrada Luis Iberok eraman du. Seme-alabak oholtzara igo dira Zizur Nagusiaren esker ona adierazten duen domina jasotzera. Ruben eta Martaren hitzek, laburrak baina emozioz beteak, bete-betean jo dute publikoa, eta txalo artean erantzun dute.
Ondoren, Luis Mª Iriarteren txanda izan da, eta emozioz beterik jaso du domina. Bere hitzaldian gogoan izan ditu udalbatzako kideak, udal langileak eta hainbat arlotatik gaur egun ezagutzen dugun Zizur eraiki zuten hainbat pertsona.
Pedro Huartek esker oneko hitz erraz eta zuzenekin itxi du domina banaketa, taldean egindako lanari eta herrian egindako hobekuntza bakoitzaren atzean dagoen ahalegin kolektiboari balioa emanez.
Unerik berezienetako bat erretratuak deskubritzearena izan da. Hiru omenduek, Iriartek, Huartek eta Iberoren semeek, elkarrekin erakutsi dituzte euren irudiak osoko bilkuren aretoan, txalo artean. Une horretatik aurrera, haien aurpegiak Udalaren historia bisualaren parte izango dira etengabe, auzokide askoren oroimenean bezala.
Hitzaldi luzeetatik edo gehiegizko formalismoetatik urrun, gertutasunez, errespetuz eta egindako bidearekiko harrotasun sentimenduz bizi izan da ekitaldia. Begirada konplizeekin, isilean gurutzatzen ziren oroitzapenekin eta, sinbolikoki, Zizur Nagusiko historia hurbileko kapitulu garrantzitsu bat ixten ari zelako sentsazioarekin.
Alkate bakoitzaren atzean milaka pertsonaren eguneroko bizitzan eragina izan duten erabakiak daude: asfaltatu ziren kaleak, ikastetxeak, igerilekuak, futbol-zelaiak, hazi ziren auzoak, gaur egun herritarren errutinaren parte diren zerbitzuak. Horixe izan da, hain zuzen ere, omenaldiaren espiritua: herritik eskerrak eman nahi izan dizkiegu, zuzen eta oker, Zizur Nagusiaren alde lanean urteak eman zituztenei.
Ekitaldia txalo zaparrada luze batekin eta korridoreetako elkarrizketa askorekin amaitu da, besarkadak, oroitzapen partekatuak eta zerbait garrantzitsua, hurbila eta oso gurea bizi izanaren sentsazioa. Omenaldi honek, iraganari begiratzeaz gain, Zizur Nagusia definitzen duen komunitate sentimendua indartzen du.
